1 Kas '16

bu benim köyüm ekibi

0 Shares

2.EL EŞYA SATICISI

Serkan Tunca , Nevşehir’in Derinkuyu ilçesi Su vermez aslında Sır vermez köyünde dünyaya gelmiş. Köyle bağı o kadar yetişme çağında. Ama sonraları her yaz gitmiş köye. İstanbul’da büyüyor.42 yaşında.

Çocukluğunda Kadıköy bitpazarında bit hariç her şey bulunur diyor. Tezgahtarlar ” abla gözlük tabi ki sahte” diyecek kadar dürüsttür. Burada en pahalı da en ucuzda yan yana alıcı bekler. Şimdilerde ne o eski ustalar ne de tezgahtarlar kaldı.

Çocukluğumun rengarenk ,herkes için güvenli ,kocaman oyun bahçesi yok artık.
Ucuzun ve pahalının yan yana alıcı beklediği tezgahlar var ama, sanki eşyaların da insanların da kalitesi düştü biraz.

Bir de ucundan yetiştiğim, tadı damağımda kalan yazlık sinemalar.
Tahtadan sandalyeler. Külah çekirdek dolu, Uludağ gazozu şişede. Gece serin . Hırkalar alınır mutlaka omuzlara. Ha bir de minderler unutulmazdı. Arada yıldızlara göz kırpar gibi mahalleden saçları belinde Ayşe’ ye işmar edilir. Fakat biri görecek diye el yürekte olurdu.

Sahnede Sadri Alışık , Türkan Şoray bakışı. Ediz Hun asıl oğlan. Şimdinin siyah takım elbiseli, eli silahlı çakallar yok. Kadınlar mutlaka ellerinde mendil taşırlardı. On dakika ara denip te ışıklar yandı mıydı kıpkırmızı gözlerini saklamak için burun silerlerdi ha bire.

Öpüşme sahneleri rahatça seyredilmezdi. Herkes yanındakini kollardı, göz ucuyla bakmak yeterdi. Arada gelecek film anons edilirdi. Gelecek hafta “senede bir gün” .her üç günde bir film değişirdi. Sinema çevresinde evi olanlar çatıdaki terasa kurulurlar, bu keyfi bedavaya getirirlerdi.
Bence sinemaya gitmek, orada mahalleden, okuldan tanışları görmek, hep beraber bir şeye tanıklık etmek birlik duygusunu güçlendiriyordu.

Şimdilerde ev içinde dahi herkesin ayrı odada olması insanı yabancılaştırıyor. Bir beraber olma duygusunu aşındırıyor.
Serkan Tunca Maltepe 2.İlkokul caddesine 2. El Spot eşya satıyor. Maltepe Spot mağazasında. Kente Hayat veriyor böylelikle. Güleç yüzü, güven veren tutumuyla.

Her eşya alınmaz diyor. Gözyaşı olan icralık ya da hırsızlık malı alınsa bana hayır etmez. Buna özen gösteririm. Uzak dururum.
Karşıdan göründüğü gibi eski alıp satmıyorlar. Anılar el değiştiriyor onların sayesinde. Bir yolculuğa çıkan hatıralar yeni baştan birikmeye başlıyor.

Eşyaları kullanırken fark edemediğimiz detayları O bir bakışta anlıyor. Biz de diyor fiyat sabit değildir. Fiyat müşteriye, müşterinin mala yüklediği değere göre değişir.

Aklıma hiç gelmemişti, böyle bakmak olaya , ancak doğru değil mi?
İnsanlar için de böyle olmaz mı? Bize verdikleri değer azaltır ya da çoğaltır duyguları.

Röportaj : Ayşe gül

Suvermez (Nevşehir / Derinkuyu) – Kente Hayat Verenler

About bu benim köyüm ekibi

Related Posts

Leave a Reply

*